این تصویر ۱۰۰ برابر بزرگتر از تصویر قبلی است. در تصویر قبل فقط می توانستیم آن مرد به همراه اندکی از چیزهایی که پیرامونش بود را ببینیم، اما اکنون می توانیم تمام اشیایی را که روی زیرانداز او وجود دارد به همراه چمن های اطرافش ببینیم.

تصویر زیر

۱۰۰۰۰ بار بزرگتر از اولین تصویر است. ما اکنون متوجه شدیم که این مرد در کنار یک خیابان و یک لنگرگاه خوابیده است.

اکنون دیگر دیدن آن مرد بسیار مشکل است. فراموش نکنید که هر تصویر ۱۰۰  بار بزرگتر از تصویر قبلی است.

در این تصویر می توانیم قسمتی از شهر آن مرد و دریاچه میشیگان را ببینیم. آن مرد آنقدر کوچک شده است که دیگر قادر به رویت آن نیستیم، اما او همچنان در وسط تصویر قرار دارد.

این عکس ده بیلیون بار بزرگتر از اولین تصویر است اکنون می توانیم قسمت بیشتر شهر و فضای اطراف آن را ببینیم.

تصویری را که مشاهده می کنید فقط ۱۰۰ بار بزرگتر از تصویر قبل است. می توانیم در این عکس شمال شرقی آمریکا را مشاهده کنیم.

آیا حدس می زدید که زمین واقعا چنین ابعادی داشته باشد؟ البته این تازه اول راه است!

در اینجا تصویری را می بینیم که ۱۰۰۰۰ تریلیون برابر اولین تصویر است. همان عکسی که آن مرد در وسط تصویر دراز کشیده بود. در این عکس هنوز قادر به دیدن ماه نیستیم.

اکنون می توانیم مدار گردش ماه به دور زمین را مشاهده کنیم. البته زمین و ماه آنقدر کوچک شده اند که قادر به رویت آن دو نیستیم.

ما در این عکس می توانیم محیطی را نظاره کنیم که ۱۰۰ میلیون تریلیون برابر اولین تصویر است. در این عکس کم کم مدار زمین در حال پدیدار شدن است. توجه داشته باشید که ما هنوز در اطراف کره زمین هستیم.

شما بیننده تصویری هستید که ده بیلیون تریلیون بار بزرگتر از تصویر نخست است. در اینجا قادر به دیدن قسمتی از مدار سیارات همسایه زمین هستیم.

در این تصویر علاوه بر مدار سیارات داخلی قادر به مشاهده قسمتی از مدار مشتری نیز هستیم.

دیدن سیارات داخلی در عکس زیر به سختی میسر است چون آن ها بسیار کوچک شده اند و انگار خورشید آن ها را بلعیده است.

عکس زیر ده هزار تریلیون تریلیون برابر تصویر اول است و یا به عبارتی ۱۰۰ برابر تصویر منظومه شمسی ( عکس قبل) است.

این عکس با عکس قبلی تفاوت چندانی ندارد و ده هزار برابر تصویر منظومه شمسی است.

شاید این تصویر دقیقا مشابه تصویر قبل باشد و ما فقط می توانیم اندکی از ستاره ها را ببینیم.

این تصویر هم، همانند چند تصویر قبل است و این امر به خاطر فواصل عظیم کیهانی است.

این عکس ده بیلیون بار بزرگتر از تصویر منظومه شمسی است. در این فواصل عظیم همچنان تعداد کمی از ستاره ها را می بینیم.

بالاخره از تصاویر مشابه خارج شدیم و در این عکس می توانیم ستارگان زیادی را مشاهده کنیم.

فراموش نکنید این عکس فقط ۱۰۰ بار بزرگتر از تصویر قبل است. در این عکس می توانیم قسمتی از کهکشان راه شیری را نظاره کنیم.

اکنون به کهکشان راه شیری نگاه می کنیم. ۱۰۰۰۰ تریلیون برابر تصویر منظومه شمسی. اما هنوز به انتهای فضا نزدیک نشده ایم.

این تصویر یک میلیون تریلیون برابر منظومه شمسی و ۱۰۰ برابر کهکشان راه شیری است.

ما اکنون به محیط عظیمی نگاه می کنیم، ۱۰۰۰۰ بار بزرگتر از کهکشانمان.

اینجا یک میلیون بار بزرگتر از کهکشان راه شیری است.

این تصویر ۱۰۰ میلیون بار بزرگتر از راه شیری است. فکر می کنید به چه فضایی نگاه می کنید؟ البته این فضا به قدری دور و عظیم است که قابل تصور نیست.

این تصویر آخر است، خودتان برای آن جمله ای بنویسید. توجه داشته باشید که آن مرد هنوز در وسط تصویر خوابیده است.

عکس های انتهایی ممکن است شبیه به هم باشند و چیزی در آن ها مشاهده نشود. علت این موضوع همان طور که قبلا ذکر شد فواصل عظیم کیهانی در فضا می باشد که شاید چند برابر کردن تصویر هیچ کمکی به وضوح آن نکند.

منبع:

kidsastronomy.com

ترجمه و توضیحات:

محمد حسین اربابی فر