استفان کاس: در سافاری ۵، آخرین نسخه مرورگر رایگان شرکت اپل امکان تازه‌ای پیش‌بینی شده که «ریدر» نام گرفته است. کاربران می‌توانند با استفاده از این امکان مقالات چندین صفحه‌ای را به یک صفحه نوشتاری قابل پیمایش و فاقد مؤلفه‌های گرافیکی تبدیل کنند. مطابق اعلام شرکت اپل، «ریدر» تمامی تبلیغات موجود در صفحات نوشته و دیگر ویژگی‌های بصری را که ممکن است حواس خواننده متن را به خود معطوف کنند، حذف خواهد کرد.

در نتیجه «ریدر» درآمد حاصل از این تبلیغات را هم برای صاحبان وب‌سایت‌ها از بین خواهد برد و نکته اینجاست که اغلب این مقالات چند‌ صفحه‌ای متعلق به ناشران و سایت‌های خبری‌ متعدد مانند «تکنولوژی ریویو» هستند. استفاده از نرم‌افزاری که بتواند نمایش آگهی‌ها یا باز شدن صفحات جدید متعلق به تبلیغات تجاری را مسدود کند، مسئله تازه‌ای نیست. به نظر من هم وجود افزونه‌ها و امکان انتخاب حذف یا عدم حذف تبلیغات در بسیاری از نسخه‌های به‌روز شده مرورگرها و خصوصا صفحات تبلیغاتی که به صورت خودکار باز می‌شوند، ایده فوق‌العاده‌ای است. آنچه تازه است شیوه اپل در حذف این تبلیغات است، ریدر به کاربر اجازه نمی‌دهد بین نمایش یا عدم نمایش تبلیغات در صفحه تازه یکی را انتخاب کند. از لحاظ تکنیکی اضافه کردن این انتخاب به امکانات این مرورگر به مراتب ساده‌تر از فناوری به کار گرفته شده برای توسعه ریدر است. علاوه بر این اغلب سایت‌های خبری و ناشران امکان ساده‌تر کردن صفحات را با استفاده از لینک‌های مناسب برای چاپ هر مقاله در اختیار کاربران قرار می‌دهند، به صورتی که تنها چندین آگهی مرتبط با متن همراه آن خواهد بود.

اما چرا ریدر به یک نسخه که آگهی‌ها را نمایش دهد نیاز دارد؟ خوب، به همان دلیل که من از نرم‌افزارهای رایگان حذف تبلیغات آنلاین استفاده نمی‌کنم، به این دلیل که فکر می‌کنم باید از سایت‌هایی که در ارائه محتوا و نمایش تبلیغات آنلاین حد متعادلی را رعایت کرده‌اند، حمایت کنم. همانطور که از نظر شما تماشای یک آگهی تجاری ۳۰ ثانیه‌ای در سایت هولو در مقابل تماشای یک ویدئوی مجانی دوست‌داشتنی منصفانه است، مشاهده چندین تبلیغ کوچک پراکنده در گوشه و کنار هر مقاله در مقابل خواندن یک متن خوب و دست اول عادلانه به نظر می‌رسد. اما ریدر اپل در این زمینه منعطف نیست و به کاربران حق انتخاب نمی‌دهد. اگر آنها استفاده از ریدر را بخواهند ناچارند فلسفه وجودش را نیز بپذیرند، ریدر بدون‌شک بهترین انتخاب است، البته برای اپل نه کاربران!

بعضی الحاق ریدر به سافاری ۵ را تلنگری به کاربران وب می‌دانند ولی من بعید می‌دانم هزینه‌ای که این افراد صرف تبلیغات می‌کنند، مسئله اپل باشد. اینکه اپل با این کار تلاش می‌کند ناشران را به سمت تبلیغ محصولات‌شان توسط برنامه های کاربردی اختصاصی آی‌فون و آی‌پد -جایی که تبلیغات حذف نمی‌شوند- و با استفاده از پلتفرم تبلیغاتی iAd سوق دهد، به نظر من محتمل‌تر است. اپل امیدوارست با در اختیار گرفتن این تبلیغات و فروش آنها سهمی ۴۰ درصدی از درآمد حاصل داشته باشد.

مطمئنم اگر روزی وب‌سایت‌های ناشران به تلافی این کار، از سافاری ۵ پشتیبانی نکنند و به کاربران آن اجازه ندهند از سایت‌های خبری بازدید کنند، اپل به شدت معترض خواهد شد. هیچ شرکتی نمی خواهد به روزگاری برگردد که بسیاری از وب‌سایت‌ها در مورد پشتیبانی نکردن از مرورگر ساخت آن به کاربران هشدار می‌دهند. با تمامی این تحلیل‌ها امیدوارم اپل و ناشران با یکدیگر بر سر سافاری ۵ به توافق برسند و فکر می‌کنم بهبود این رابطه به سادگی اضافه کردن گزینه «نمایش تبلیغات سازگار با چاپگرها» به ریدر باشد.

منبع: تکنولوژی ریویو، ترجمه: محبوبه عمیدی

منبع نوشتاری:خبرآنلاین

نویسنده فریبا فرهادیان: بالاخره گاوها هم وارد عرصه کامپیوتری شدند. آن‌ها قرار است با شرکت‌های بزرگی چون گوگل و مایکروسافت شراکت بزرگی راه بیاندازند.

این روزها صحبت از ورود مزارع لبنیات‌سازی به عرصه تجارت کامپیوتر است. این کار از طریق کودهایی انجام خواهد شد که از گاوهای ساکن این مزارع تولید می‌شوند. ظاهرا قرار است نیروی مورد نیاز برای مراکز دیتای وسیعی که متعلق به شرکت‌های گوگل و مایکروسافت است، از طریق همین کودها تامین شود!

اما چنین ایده‌ای از کجا شکل گرفت؟ دلیل عمده آن را می‌توان وجود ساختمان‌های مراکز کامپیوتری در نقاط روستایی و نیز تلاش سازندگان لبنیات برای خلاص شدن از شر زائدات گاوهایشان دانست.

شاید راه منطقی این باشد که کشاورزان زمین خود را به شرکت‌های فناوری اجاره دهند تا بتوانند سرمایه‌گذاری خود را در زمینه سیستم‌های تبدیل ضایعات به سوخت جایگزین، تنها در عرض ۲ سال برگردانند.

چاندرا کانت دی پاتل، مهندس شرکت اچ‌پی و مدیر آزمایشگاه فناوری اطلاعات پایدار این شرکت، در مقاله‌ای به این موضوع اشاره کرده و نوشته است که استقرار این مراکز دیتا در نقاط روستایی، شانس بزرگی برای کشاورزان خواهد بود.
در سال‌های گذشته بیشتر شرکت‌ها تمایل داشتند مراکز دیتای خود را در شهرها یا نزدیکی مراکز پرجمعیت تاسیس کنند؛ اما کم‌کم پیدا کردن برق ارزان قیمت و یا املاک برای ساختمان‌های جدید به یک مشکل بزرگ تبدیل شد. اما وقتی شبکه‌های انتقال دیتای پرسرعت افزایش یافت، شرکت‌های فناوری هم این شانس را پیدا کردند که از مراکز پرجمعیت فاصله بگیرند. حال اگر این مراکز در نزدیکی مزارع تولید لبنیات هم واقع شوند، اوضاع خیلی بهتری رقم خواهد خورد.

به مزرعه برگردیم و این‌که صاحبان این مزارع سعی زیادی برای خلاص شدن از شر فضولات بدبوی دامی خود می‌کنند و روی به تبدیل کردن آنها به بیوگاز آورده‌اند. اما تولید بیوگاز نیاز به تجهیزات خاصی دارد.

طبق محاسبات اچ‌پی هر ده‌هزار گاو می‌تواند سوخت یک مرکز دیتای یک مگاواتی را تامین کند که این نیز معادل یک مرکز کامپیوتری کوچک است که توسط بانک‌ها استفاده می‌شود. به گفته این شرکت، تجهیزات محاسباتی گرمای زیادی تولید می‌کنند که می‌توانند برای استفاده در تجهیزات ساخت بیوگاز که نیازمند گرما هستند، استفاده شوند. یعنی یک چرخه پرسود برای کشاورز و شرکت‌های فناوری اطلاعات!

چنین چیزی به معنی این است که کشاورزان باید به جای ساختن نیروگاه بیوگازی خودشان با یک شرکت بزرگ شریک شوند.

مترجم ابوالفضل کریمی: تیم تحقیقاتی از دانشگاه خائن اسپانیا سیستم خودکاری را ارایه داده‌اند که الگوی طیفی نت‌های هر ابزار موسیقی را تشخیص می‌دهد. این الگو برای ساخت یک لغت‌نامه هارمونیک استفاده می‌شود که همراه با آن، یک الگوریتم الگو قرار خواهد گرفت. این سیستم سپس قادر است هر نت موجود در این الگو را شناسایی کرده و آن را به یک فرمت قابل خواندن تبدیل کند.

به گزارش پاپ‌ساینس، در صورتی که شما یک فایل موسیقی با فرمت WAV به این نرم‌افزار بدهید، می‌توانید نسخه MIDI آن را دریافت کنید.

به گفته خولیو کارابیاس، محقق دپارتمان مهندسی ارتباطات از دانشگاه خائن که در این تحقیقات نیز همکاری داشته، مترجم خودکار موسیقی به موسیقی‌دانان کمک می‌کند تا نمونه‌های صدایی را تحلیل کنند ، محتوای موسیقیایی را بازیابی کنند و منابع صدای متفاوت را از یکدیگر تفکیک کنند. جزئیات این روش در نشریه تراکنش‌های پردازش زبان ، گفتار و صدای IEEE به چاپ رسیده است.

این سیستم تطبیق‌پذیر است، بدین معنا که می‌تواند صدای هر ابزار موسیقی، از سنتور گرفته تا فلوت استرالیایی “دیدگریدو” را تفسیر و ترجمه کند. در حال حاضر ، این نرم‌افزار در هر زمان می‌تواند فقط صدای یک ساز را شناسایی کند، اما محققان معتقدند می‌توان این روش را برای تفسیر چندین ساز موسیقی که در آن واحد اجرا می‌شوند نیز به کار گرفت. بقیه ابزارهای نسخه‌برداری از سازهای موسیقی از یک پایگاه داده استفاده می‌کنند و برای تشخیص نت‌های خاص آموزش داده شده‌اند؛ درست مانند طیف‌سنج (اسپکترومتر) که می‌تواند طیف ترکیبات شیمیایی خاص را تشخیص دهد.

یک طیف صدا نمایش صدا به شکل شدت در هر فرکانس است. توزیع انرژی هارمونیک یک نت الگوی طیفی آن را مشخص می‌کند. با استفاده از این اطلاعات، سیستم یک لغت‌نامه از صدا می‌سازد. این ابزار حتی در زمانی که نوع آلت موسیقی، نوازنده موسیقی و شرایط ضبط موسیقی تغییر می‌کند، می‌تواند نتها را تشخیص دهد. از دیگر مزایایی این روش نیز این است که نیاز به آموزش اولیه دستگاه با کمک یک پایگاه داده نیست.

برگرفته از خبرآنلاین