یک. نوشته بودند که آدم‌/‌آدم‌هایی که با چنین حجم عظیمی از شیفتگی، نسبت به آن فیلم خاص ابراز ارادت می‌کنند را باید به عنوان یک نمونه عجیب، مورد تحلیل جامعه‌شناسانه قرار داد. من می‌گویم خجالت نکشید و به عنوان یک «کیس سایکوتیک حاد» هم، بدهیدشان را دست روانکاو‌ها تا پکیج مطالعاتی‌تان کامل شود.
دو. در نوشته من، نه واژه‌ای خواهید یافت که بتوانید نامش را «نقد فیلم» بگذارید (دور باد «نقد فیلم» از من!)، نه عبارتی که نشان از (ادامه…)